
Rosja
Przewodnik
Kuchnia
Carska i chłopska
Kuchnia rosyjska, niezwykle różnorodna i bogata w smaki, uznawana jest za jedną z najlepszych na świecie. Zarówno ta chłopska, jak i carska zaskakuje połączeniami produktów. Symbolami tej wykwintnej gastronomii jest oczywiście kawior, bliny, boeuf Stroganow (a nie Strogonow, jak często podaje się w Polsce), pielmieni, szczi, barszcz czy ucha. Charakterystyczną przyprawą, podobnie jak i w Polsce, jest koper. Rosyjska kwaśna śmietana nie ma sobie równych. Pragnienie zaś gasi się kwasem chlebowy. To rosyjski napój narodowy od XVI wieku.
Ale ucha!
Ucha to jedna z najsmaczniejszych na świecie zup rybnych. Do jej przygotowania używa się ściśle określonych gatunków ryb, choć odmian uchy jest bardzo dużo. Do klasycznej zupy rybnej wykorzystuje się szczupaka, okonia, wzdręgi i sieji. Można do niej dodać miętusa, suma i lina. Taka ucha nazywana jest białą. Czarną robi się z karpia, karasia i klenia. Czerwona ucha gotowana jest z jesiotra, bieługi i łososia. Gdy doda się do niej szafran nosi nazwę bursztynowej. Oczywiście w każdym z tych rybnych bulionów pływa cebula, pietruszka i seler, czyli warzywa białe. Ucha na słodko podawana jest z marchewką.
Rosyjskie chipsy
W Rosji do piwa najczęściej podaje się wobłę, równie często bałyk, czasami raki. Wobła to malutka ryba żyjąca w Morzu Kaspijskim, poddana procesowi odsolenia i wysuszenia. Czasami bywa wędzona. Sprzedawana jest w całej Rosji. Bałyk to suszony i wędzony grzbiet jesiotra, łososia lub siei. Warto wiedzieć, że w Rosji produkuje się coraz więcej doskonałej jakości piw rzemieślniczych. Warte spróbowania są Эликсир для бороды (Eliksir do brody) i Иван Кожедуб (Ivan Kożedub).
Wielka jak teatr
Restauracja Bolszoj, należąca do kulinarnego imperium Arkadego Nowikowa, to ulubione miejsce spotkań moskiewskich artystów. Wnętrza zostały zaprojektowane przez Ralpha Laurena, a ściany zdobią obrazy dawnych i współczesnych mistrzów rosyjskiego malarstwa. Restauracja mieści się w budynku Teatru Bolszoj, a gotują w niej wielkie sławy europejskiej gastronomii.
Zwiedzanie
Pałac fontann
Peterhof to letnia rezydencja carów, założona przez Piotra I, położona nad Zatoką Fińską, ok. 30 km od Petersburga. Cały zespół pałacowo-ogrodowy zajmuje ponad 1000 hektarów. Przed gmachem wznosi się monumentalna Wielka Kaskada, złożona z ponad 200 fontann i strumieni oraz 37 złoconych posągów. Największa fontanna strzela w górę słupem wody o wysokości 20 metrów. Pałac został zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej i odbudowany w latach 60. XX wieku. Nazywany „rosyjskim Wersalem” zaprojektowany został ku czci Neptuna.
Biały Petersburg
Petersburg to drugie pod względem wielkości miasto Rosji, do 1918 roku stolica imperium, nazywane „kulturalnym centrum kraju”. Ta „Wenecja Północy” pełna jest cudownych zabytków, muzeów i dzieł sztuki: Ermitaż, Newski Prospekt, Twierdza Pietropawłowska, krążownik „Aurora”, pomnik Miedzianego Jeźdźca, cerkiew na Krwi, sobór Izaaka, sobór Smolny – przykłady można wymieniać w nieskończoność. W Petersburgu przeżyjemy tzw. „białe noce”, które trwają od 25 maja do 16 lipca, a ich apogeum przypada na okres od 11 czerwca do 2 lipca. Najdłuższy dzień w Petersburgu trwa 19 godzin. „Bez lampy nocą czytam, piszę, śród jasnej pustki nie drgnie nic i lśni nad śpiących ulic ciszą Admiralickiej igły szpic” – tak Puszkin opisywał petersburskie „białe noce”.
Perła Syberii
Jezioro Bajkał zostało w 1996 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Narodowego UNESCO. „Perła Syberii” jest największy słodkowodnym zbiornikiem na ziemi. Dla mongolskiego ludu Buriatów, rdzennych mieszkańców okolic, jezioro było „świętym morzem”. Żyje w nim ponad 1500 gatunków zwierząt, z czego połowa występujących tylko w tych wodach. Podróż nad Bajkał to wyprawa, którą każdy zapamięta na całe życie.
Dior w GUM-ie
Plac Czerwony w Moskwie nie wymaga specjalnej reklamy. Monumentalny Kreml, kolorowy i porażający pięknem Sobór Wasyla Błogosławionego czy wreszcie Mauzoleum Lenina. To obowiązkowe punkty turystycznej wizyty w Moskwie. Ale na Placu Czerwonym znajduje się też budynek GUM-u (Главный Универсальный Магазин) – Głównego Domu Towarowego. Budynek we współczesnej formie powstał na początku lat 20. XX wieku a obowiązujące w nim zasady handlu były inspirowany ideami Lenina. Wcześniej mieściły się tam Верхние торговые ряды, w czasach carskich największe centrum handlowe na świecie. W okresie Związku Radzieckiego był tam wydzielony specjalny pawilon z produktami przeznaczonymi tylko dla pracowników Kremla tzw. oddział N200. Dziś w GUM-ie znajdują się najbardziej ekskluzywne butiki w Moskwie. Historia tego sklepu to po części historia Rosji w pigułce.
Rozrywka
Podróż w nieznane
Kolej transsyberyjska, wybudowana w 1916 roku, dziś w pełni zelektryfikowana, jest najdłuższą trasą kolejową na świecie. Podróż z Moskwy do Władywostoku trwa co najmniej 7 dni. Jeśli chcemy po drodze wysiadać i zwiedzać, nasza podróż trwać będzie od dwóch do sześciu tygodni. Wytrawni turyści zapuszczają się dalej, do Mongolii i Chin. Podróż w komfortowych warunkach, w dwuosobowym wagonie sypialnym, kosztuje około 600 euro. Jednak spojrzenie na wody jeziora Bajkał, zwiedzanie zabytków Jekaterynburga i Krasnojarska, spacer pośród monumentalnej architektury socrealistycznej Nowosybirska a przede wszystkim poznanie mentalności wielu narodów zamieszkujących Rosję, warte jest każdej ceny.
Arktyka dla odważnych
Powstały w 2009 roku Park Narodowy „Rosyjska Arktyka” oferuje niezapomniane przeżycia. Ten rodzaj turystyki ekstremalnej, gdzie zwiedza się nigdy nie zamieszkałe przez człowieka tereny, zyskuje coraz większą popularność. Park jest siedliskiem niedźwiedzi polarnych i wielorybów, położony na najbardziej wysuniętym na północ fragmencie Eurazji, przyciąga miłośników przyrody z całego świata. Dotrzeć do „Rosyjskiej Arktyki” można tylko morzem z północnych miast rosyjskich – Murmańska i Archangielska.
Ciekawostki
Jedna w drugiej
Wydawałoby się, że słynna matrioszka jest tradycyjną, ludową, rosyjską lalką, wyrabianą przez lokalnych artystów od setek lat. Tymczasem powstała dopiero ok. 1890 roku. Jak głosi legenda rosyjski malarz Sergiej Maliutin, pracujący w Abramcewie, w ośrodku artystycznym stworzonym przez mecenas sztuki Sawwę Mamontowa, zobaczył tam serię lalek japońskich przedstawiających Siedem Bóstw Szczęścia (Shichi-fukujin). Zainspirowany pomysłem zamykania jednego bóstwa w drugim stworzył rosyjską wersję lalki. W 1900 roku, żona Mamontowa Savva, wystawiła lalkę na Powszechnej Wystawie Światowej w Paryżu, zdobywając brązowy medal w kategorii zabawek. Od tego czasu „matrioszka” stała się znanym symbolem rosyjskiej kultury ludowej.
Wpływy holendersko-francuskie
Rosyjska flaga narodowa ma korzenie holenderskie. Car Piotr I podczas wizyty w Holandii stwierdził, że rosyjska flota powinna nosić własne barwy. Zainspirował się kolorami Holandii nadając im nowe znaczenie. Biel to kolor konia św. Grzegorza. Niebieski to kolor jego płaszcza. Czerwień to tło herbu Moskwy. Symbolika ta została przyjęta jako flaga państwowa w 1883 roku. Po rewolucji październikowej została zmieniona, by znów powrócić na drzewce w 1991. Ciekawostką jest też, że przez kilka miesięcy po rewolucji lutowej 1917 roku hymnem Rosji była francuska Marsylianka.