Tunezja to wypoczynek nad morzem i na pustynnych oazach. To kraina o bogatej historii, pełna niezwykłych zabytków i wyjątkowych smaków. Tunezja to turystyka odpowiedzialna i ekologiczna.

Wśród krajów Magrebu to Tunezja wiedzie turystyczny prym. Od czasów systemowych zmian w 2011 roku kraj kwitnie gospodarczo, a turystyka osiąga poziom najbogatszych państw świata. To najbardziej liberalny ze wszystkich krajów arabskich, choć prawie w 100% muzułmański. Tunezja leży nad Morzem Śródziemnym i graniczy z Algierią i Libią. Turyści bez problemu mogą porozumieć się z Tunezyjczykami po francusku, który jest obowiązkowym przedmiotem w szkołach. To pozostałość po czasach kolonialnych. W większości miejsc turystycznych powszechnie znany jest również angielski.

Tunezja oferuje przede wszystkim wypoczynek nad morzem. Ale każdy region ma swoją niepowtarzalną specyfikę. Najpopularniejszym tunezyjskim kurortem jest Hammamet. To miasto, gdzie tradycja miesza się ze współczesnością. Jego największą atrakcją, oprócz plaż czy pól golfowych są dwie medyny – stara, historyczna i nowa, supernowoczesna. Dobrym wyborem na wakacje może też być Susa. Miejscowa medyna jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. U jej wejścia wznosi się Wielki Meczet wybudowany w IX wieku. Świątynia pozbawiona jest minaretu, najprawdopodobniej dlatego, że tuż obok wznosi się wieża ribatu – muzułmańskiego klasztoru. Z przepięknej mariny, gdzie cumują najdroższe jachty świata, słynie Port El-Kantaoui, jedna z dzielnic Susy, która ze względu na swoje turystyczne walory traktowana jest jako odrębne miasto. Do rozwoju tej dzielnicy przysłużył się były Prezydent Tunezji Habib Burgiba, reformator i zwolennik liberalnego państwa arabskiego, którego pomniki spotkacie na każdym kroku.

Dżerba, wyspa na Morzu Śródziemnym, połączona z kontynentem groblą to jedno z ulubionych miejsc europejskich turystów. Współcześnie wybudowane hotele stylizowane są na tzw. menzle. To miejscowy typ osiedla o charakterze obronnym, z wysokim murem, małą liczbą drzwi, okratowanymi oknami. Wokół wznosi się gęsty mur z agaw, figowców i aloesów. Oczywiście hotele są jedynie stylizacją tych warownych domostw. Ale Dżerba to przede wszystkim dziesiątki kilometrów piaszczystych plaż, nowoczesne lotnisko i zupełnie inna niż na kontynencie kuchnia (m.in. kuskus z jęczmienia z suszonym mięsem czy mała rybka o niezwykłym smaku zwana ouzaf). Dżerba szczyci się również bogatym życiem kulturalnym. To tam właśnie latem odbywa się międzynarodowy festiwal muzyki i teatru Djerba Ulysse. A domy Dżerby od 2014 roku zdobione są muralami znanych międzynarodowych streetartowców.

I wreszcie Monastyr ze swoim przepięknym, wybudowanym w XVIII wieku ribacie, wielką fortecą uznawaną za jedną z najwspanialszych konstrukcji religijno-militarnych całego Magrebu. To w tych sceneriach nakręcono wiele filmów, w tym Żywot Briana w reżyserii Monthy Pythona. Ale Monastyr to również doskonale zaopatrzony i nowocześnie wyposażony ośrodek turystyczny. Tu też mieści się Mauzoleum Habiba Burgiby.

Tunezja kontynentalna

Tunezja kontynentalna

„Grzeczność nic nie kosztuje, a dzięki niej otrzymasz wszystko” – to stare przysłowie arabskie doskonale oddaje charakter gościnnych, uprzejmych i otwartych Tunezyjczyków. Wakacje nad afrykańskim wybrzeżem Morza Śródziemnego pełne będą słońca, spokoju i uśmiechu.

Zobacz więcej
Wyspa Djerba

Wyspa Djerba

Djerba, wyspa na Morzu Śródziemnym, to jedno z ulubionych miejsc europejskich turystów. Wszystko za sprawą korzystnej lokalizacji w południowej części kraju oraz wysokich temperatur, które nie spadają poniżej 15 st. Celsjusza nawet w środku zimy. Wyspa przyciąga turystów również swoim niezwykłym charakterem, pięknymi plażami oraz doskonałą bazą hotelową.

Zobacz więcej

Zwiedzanie

Wielka medyna

Medyny w Tunisie nie można nie zobaczyć. To stara dzielnica w arabskich miastach, w której mieści się wielki targ, meczety i inne ważne budynki. Medyna po arabsku znaczy po prostu „miasto”. Medyna stolicy Tunezji została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jej powierzchnia liczy 270 hektarów, a mieszka tam grubo ponad 100 tysięcy mieszkańców. Dokładnej liczby populacji nie da się ustalić. Panuje tam wieczny zgiełk i hałas. Bazary mieszają się z cudownymi pałacami i barwnymi podwórzami. W domach możnych mieszczą się biblioteki, muzea czy ekskluzywne restauracje. Na powierzchowne zwiedzenie tuniskiej medyna potrzebujemy całego dnia.

Sól na pustyni, czyli Wielki Szott

Tunezja to nie tylko miasta, to również pustynia. Wypad na Saharę wydaje się obowiązkowy. Wielki Szott to słone jezioro położone w środkowo-zachodniej części kraju, które najprawdopodobniej zostanie niedługo wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Tu zbiera się sól, tu odbywają się wyścigi wielbłądów oraz zawody lądowego żeglarstwo. Tu wreszcie jesteśmy otoczeni wspaniałymi oazami. Takich widoków nie można przeoczyć ani zapomnieć.

Mozaiki w Bardo

Muzeum Bardo w Tunisie ma największy na świecie zbiór rzymskich mozaik. To największy, po Muzeum Narodowym w Kairze, zbiór eksponatów kontynentu afrykańskiego. To raj dla miłośników sztuki natycznej i archeologii. Prawdziwa skarbnica wiedzy o życiu codziennym wymarłych cywilizacji. Bilet kosztuje jedynie 11 dinarów.

Walcząca Kartagina

Kartagina leży niedaleko od Tunisu. To historyczne miasto-państwo było wczasach antycznych ważnym ośrodkiem kulturalnym i handlowym, by pogrążyć się w chaosie po wyniszczających wojnach punickich z Rzymianami. Odzyskała swoją świetność już pod rządami Cezarów. Ślady tej wspaniałej i tragicznej historii są w mieście wszechobecne. W odbudowanym Odeonie, starożytnym teatrze, odbywa się Międzynarodowy Festiwal Muzyczny. Wszystkie pozostałości po dawnej cywilizacji zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Atrakcje

Tunezja ekstremalnie

Tunezja to nie tylko piaszczyste plaże oraz piękne hotele i kurorty. To również raj dla miłośników sportów ekstremalnych. Najpopularniejszy jest oczywiście kitesurfing i wakeboarding. Wypożyczalnie sprzętu i szkoły oferujące lekcje dla początkujących mieszczą się praktycznie w każdym większym ośrodku turystycznym. Prawdziwym wyzwaniem jest jednak zjeżdżanie na desce po pustynnych wydmach. Ale to sport już dla osób znających się na rzeczy. A co istotne, w Tunezji, nawet już późnym latem, można pojeździć na nartach.

Kartagina muzyczna

Międzynarodowy Festiwal Kartaginy to jedno z ważniejszych wydarzeń na mapie kulturalnej muzycznego świata Magrebu. To wielkie święto muzyki odbywa się rokrocznie od 1964 roku – w lipcu i sierpniu. Ale podczas festiwalu możemy podziwiać nie tylko gwiazdy muzyki arabskiej. Organizowane są koncerty towarzyszące, na których występują artyści z całego świata. Na kartagińskiej scenie wystąpili m.in. Dalida, James Brown, Louis Armstrong, Ray Charles, Alpha Blondy, Joe Cocker czy Charles Aznavour.

Kuchnia

Suszony makaron

Kuchnia tunezyjska różni się bardzo od smaków pozostałych krajów Magrebu (Algierii, Maroko). To może wydać się dziwne, ale najczęściej jadanym tam produktem jest makaron. Nuaser to wyjątkowe kluski. Według legendy „wynaleziono” je około XIII wieku za rządów dynastii berberyjskiej Hafsydów, a swoją nazwę zawdzięczają złotawemu kolorowi podobnemu do bitej wówczas monety, czyli dinara naseryjskiego. Ciasto na makaron robi się po prostu z mąki, wody i soli. Potem kroi się je na malutkie, cienkie kwadraciki i suszy na słońcu. Nauser gotuje się na parze. Podaje się go z kartoflami, papryką i sosem pomidorowym jako akompaniament do różnych mięs, ale przede wszystkim do osbanu, czyli kiełbasy z ryżu i jagnięciny.

Wszechobecna harissa

Harissa to podstawowa przyprawa tunezyjska. Podawana jest do wszystkiego. To rodzaj bardzo ostrej pasty z papryczek chili suszonych na słońcu i miażdżonych tradycyjnie w moździerzu z kminem, kolendrą i suszonymi pomidorami. Istnieje wiele odmian harissy. Berberyjska jest z czosnkiem i oliwą. Ale istnieje też i słodka harissa robiona z migdałów i syropu cukrowego. Nazwa pochodzi od arabskiego słowa harasa, co oznacza „tłuc, miażdżyć”.

Tunezyjski tadżin

Tunezyjski tadżin nie ma nic wspólnego z tadżinem algierskim czy marokańskim. Ten, jaki znamy zwyczajowo z polskich restauracji, jest rodzajem gulaszu z warzywami i marynowanymi cytrynami duszony w specjalnym naczyniu o charakterystycznym kształcie karafki. Tadżin tunezyjski jest pieczonym omletem. W jego skład, prócz jajek wchodzi przygotowane zawczasu mięso, warzywa i tarty ser. Tadżin malsuka zapiekany jest z płatami ciasta filo na wierzchu (brik). Tadżin warka przykryty jest ciastem francuskim.

„Postna” assida

Deserów w Tunezji nie podaje się na koniec obiadu czy kolacji. Słodkości jada się w ciągu dnia, pomiędzy posiłkami. Assida to chyba najbardziej pożywny ze wszystkich lokalnych deserów. Dlatego tradycyjnie jedzony jest podczas shour, czyli śniadania spożywanego przed wschodem słońca, podczas ramadanu. To rodzaj poridżu z semoliny i mąki pszennej podawany z masłem i miodem lub cukrem. Można dodać daktyle lub orzechy. Bywa aromatyzowana olejkiem z geranium.

Ciekawostki

Tunezja filmowa

Krajobrazy i architektura tunezyjska posłużyła za scenografię do wielu znanych dzieł filmowych. George Lucas kręcił tam swoje Gwiezdne Wojny. Kilka kilometrów od Tauzaru mieści się jezioro Szott Al-Gharsa. Tam mieści się miasteczko specjalnie wybudowane na potrzeby kręcenia epizodów I, II i IV, które po zakończeniu planu filmowego nie zostało rozebrane i służy po dziś dzień jako atrakcja turystyczna. W Matmata za dekoracje posłużyły oryginalne tzw. domostwa troglodytów, a w pobliskim hotelu Sidi Driss kręcono zdjęcia w wydrążonych w piaskowcu dziedzińcach. Niedaleko Tatwin, okoliczne ksary (ufortyfikowane osady) Aulad Sultan i Haddada posłużyły później jako plener do kolejnego filmu z cyklu – Gwiezdne wojny. Ale nie tylko Lucas kręcił tam swoje filmy. Grupa Monthy Pythona w Monastyrze robiła zdjęcia do Żywotu Briana. W Tunezji nakręcono również sceny do Angielskiego Pacjenta czy Poszukiwaczy Zaginionej Arki.

Cywilizowany dromader

Tauzar, miasto położone na Saharze w oazie, przyciąga rokrocznie tysiące turystów. To tu mieszczą się największe lasy palm daktylowych. Oazę zasila ponad 200 podziemnych źródeł. W Tauzarze mieści się pierwsze prywatne muzeum tunezyjskie Dar Cheraїt. Ale prawdziwą ciekawostką jest lokalne zoo ze słynnym na cały kraj dromaderem pijącym Coca-Colę z butelki.

Informacje praktyczne

Przepisy wjazdowe :
Tunezja
Strefa czasowa :
czas polski, brak czasu letniego
Język :
arabski
Komunikacja :
bilet na tramwaj w Tunisie – 6 stref – 1,5 TMD
Długość lotu :
ok. 3 godz.
Przykładowe ceny :
chleb – 0,9 TND, 12 jajek – 4,4 TND, 1 kg lokalnego sera – 35,4 TMD, piwo – 6,6 TMD, obiad dla 2 osób w średniej restauracji - 130 TMD
Waluta :
dinar tunezyjski (TND)