Sri Lanka nazywana jest „łzą Indii” i często określana Indiami w miniaturze. W rzeczywistości to zupełnie inny kraj, o niepowtarzalnej historii, kulturze i przyrodzie.

Wyspa do 1972 roku nosiła nazwę Cejlon. Dziś jest to Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki. W sanskrycie oznacza to „olśniewający kraj”. To nizinne państwo oblewane jest od wschodu Zatoką Bengalską, od południa zaś otwartym Oceanem Indyjskim. W 2009 roku zakończyła się tam trwająca wiele lat, od 1983 roku, wojna domowa między Tamilami i Singalezami i od tej chwili wyspa stała się turystycznym rajem. Odwiedza ją rocznie prawie 2 miliony turystów. Na Sri Lance nigdy nie jest zimno, ale najlepszą porą do wypoczynku jest okres między styczniem a kwietniem, gdy deszcz pada stosunkowo rzadko. Pora deszczowa trwa od maja do października. Na Cejlonie żaden turysta nudzić się nie będzie. Zwiedzanie warto rozpocząć od dawnej stolicy Colombo, na przedmieściu której znajduje się obecna stolica Sri Dźajawardanapura Kotte. W połowie maja odbywa się tam wielki festiwal Vesak, upamiętniający narodziny, oświecenie i śmierć Buddy. W tym czasie na specjalnych straganach zwanych dunsal (miejsce dobroczynności) rozdaje się za darmo ryż, napoje i inne produkty. W Muzeum Narodowym Sri Lanki w Colombo możemy podziwiać klejnoty ostatniego króla drugiego co do wielkości miasta Cejlonu – Kandy – Sri Wickrama Radźasinha, obalonego przez Brytyjczyków w 1815 roku. I właśnie Kandy jest drugim obowiązkowym miejscem do zobaczenia na Cejlonie. Oprócz słynnej świątyni z zębem Buddy warto zobaczyć sierocińce dla słoni. W Pinnawala Elephant Orphanage, założonym w 1975 roku, przebywa dziś około setki słoni. Można tam pojechać na zorganizowaną wycieczkę, ale lepiej samemu autobusami 622 z przesiadką w autobus 681. Trochę dalej, na drodze łączącej Kandy z Colombo, mieści się drugi sierociniec Millennium Elephant Foundation. W ogrodzie botanicznym Peradeniya znajduje się ponad 4 tysiące gatunków roślin, królują w nim egzotyczne, potężne drzewa, pnącza, orchidee i bambusy. Kandy leży nad malowniczym jeziorem o tej samej nazwie. Jest to sztuczny zbiornik wybudowany na początku XIX wieku, w którym żyją między innymi warany. Ale Sri Lanka to nie tylko urokliwe miasta i miasteczka. To również i plaże. Te najpiękniejsze mieszczą się na południu i wschodzie wyspy. Trinkumalaja polecana jest tym, którzy cenią sobie spokój. Miasto jest znane z plaż oraz Thirukonesvaram Kovil, czyli najstarszej na Sri Lance świątyni hinduistycznej. Warto też popłynąć na Pigeaon Island i tam nurkować w masce z tubą i oglądać niegroźne dla człowieka rekiny, czyli żarłacze rafowe czarnopłetwe. Zobaczy je każdy, gdyż są ich dziesiątki i pływają przy samym brzegu zaledwie dwa trzy metry pod wodą.

Kierunek Sri Lanka - dlaczego warto z nami wyjechać?

  • Ceny, które podajemy są cenami które zapłacisz. Bez niespodzianek.
  • Setki tysięcy zadowolonych Klientów w całej Polsce. Miliony na świecie.
  • Dzięsiątki tysięcy hoteli na całym świecie.
  • Bezpieczne i wygodne płatności przez internet

Atrakcje

Lamparty w Yala

W rezerwacie Yala żyje ponad 200 gatunków ptaków i prawie 50 ssaków. Słonie czy krokodyle nie są tam wyjątkową atrakcją, bo można spotkać je prawie na każdym kroku. Wszyscy, którzy decydują się na safari w Yala, wypatrują lamparty. Żyje ich tam sporo, bo ponad 350 osobników, toteż prawie każdy wypad kończy się spotkaniem z tym rzadkim dzikim kotem. No i nie wolno przeoczyć narodowego ptaka Sri Lanki, czyli kura cejlońskiego zwanego kurem dżungli. W rzeczywistość ptak ten z wyglądu podobny jest do zwykłego, europejskiego koguta, z tą różnicą, że umie wspinać się na drzewa i wije gniazda nawet 3-4 metry nad ziemią.

Herbaciany szlak

Sri Lanka jest największym producentem herbaty na świecie, przywiezionej na wyspę z Chin przez Brytyjczyków. W malutkiej, postkolonialnej miejscowości Ella mieszczą się dwie warte odwiedzenia fabryki herbaty – zielonej i czarnej – Halpewatte Tea Factory i Nuwburgh Estate. Z miasteczka prowadzi również Szlak Herbaty Prowincji Uva.

Kuchnia

Smaczna paczuszka lamprais

Jednym z ciekawszych dań kuchni lankijskiej jest lamprais. Potrawę tę stworzyli holenderscy burgerzy, czyli dawni kolonizatorzy Cejlonu (historyczna nazwa wyspy do 1972 r.) Lamprais oznacza „paczuszkę z jedzeniem”. Są to bowiem zawinięte w liść bananowca frykadele, czyli mięsne pulpeciki, bakłażany i kawałki różnych mięs w curry, jajka na twardo, sambal, pasta krewetkowa oraz ryż przyprawiony kardamonem, goździkami i cynamonem. Taką „paczuszkę” piecze się przez wiele godzin w piecu o niskiej temperaturze.

Sok z feronii

Feronia słoniowa, zwana też leśnym jabłkiem, to bardzo popularny owoc na wyspie. Feronia ma twardą skorupkę, którą jednak dość łatwo rozłupać. Kwaskowaty miąższ posypany cukrem, przypominający w smaku tamarynd, je się łyżeczką. Z feronii słoniowej przygotowuje się też dżemy lub wykorzystuje jako składnik sosów. Ale prawdziwym przysmakiem, uwielbianym przez Lankijczyków, jest sok z tego owocu. Można go zmieszać z mleczkiem kokosowym.

Chlebowiec jak kurczak

Niezwykłym przysmakiem jest chlebowiec, zwany też drzewem bochenkowym. Ten owoc uwielbiany przez wegetarian i wegan jest doskonałym substytutem mięsa. Kroi się go na małe kawałeczki i gotuje z cebulą, czosnkiem, imbirem, gorczycą, kurkumą, chili, curry, liśćmi pochutnika i mleczkiem kokosowym. Danie nazywa się polos.

Alkohol z kokosów

Tradycyjnym lokalnym alkoholem jest lambanóg. Bimber wytwarzany ze sfermentowanego mleczka kokosowego może mieć nawet 50 procent. Nie mylmy lambanoga z arakiem, alkoholem o smaku anyżu. I należy pamiętać, że na Sri Lance obowiązuje pełna prohibicja w dniach księżycowej pełni, a jest ich w roku 55. Alkoholu nie mogą też kupować kobiety. Wyjątek stanowią turystki.

Ciekawostki

Świątynia Zęba

W Kandy, dawnej stolicy Sri Lanki, wznosi się Świątynia Zęba, w której przechowywany jest ząb Buddy. Samo miasto jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ząb Buddy znaleziono w popiołach po spaleniu ciała mędrca i twórcy buddyzmu. W IV w. n.e. ząb przemycono z Indii na Cejlon. Podczas pełni księżyca – Esala (lipiec lub sierpień) – mieście odbywa się wielkie święto Perahera. Wtedy ząb pokazuje się publicznie w ulicznej procesji. Święto trwa 10 dni i słynie z nocnych parad słoni.

Lankijscy rybacy

Zatoka Weligama, położona około 70 kilometrów od Galle, słynie z rybaków łowiących ryby na palach. Ta jedyna w swoim rodzaju technika połowu powstała dość niedawno, bo pod koniec II wojny światowej. Rybak wbija w wodę wielki, ponad dwumetrowy kij bambusowy z przymocowanym rodzajem siedziska. I na tym palu spędza nieruchomo z wędką w dłoni wiele godzin w zupełnej ciszy. Tak łowi się śledzie i makrele. Ryby wrzuca się do kosza przymocowanego do pala, zwanego petta. Trzeba jednak pamiętać, że rybacy stali się dziś turystyczną atrakcją i często żądają pieniędzy za zrobienie im zdjęcia. By zobaczyć prawdziwy połów trzeba zboczyć z utartych, turystycznych szlaków.

Zwiedzanie

Forteca Sigirija

Sigirija, co oznacza „Lwia Skała”, leży w centralnej części wyspy, około 160 kilometrów od Colombo. W V w. n.e. król Kasapa na szczycie tej wielkiej skały wybudował fortecę i skrył się tam z liczącym tysiące ludzi dworem przed swoim starszym bratem Mogallanem. Ten zaś po 18 latach zabija brata mszcząc tym samym ich ojca – zamordowanego przez Kasapę. Dziś Sigirija, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jest półruiną. Zachowały się jedynie fundamenty. Ale miejsce to warto odwiedzić ze względu na wyjątkowe widoki rozciągające się ze skały i dobrze zachowane malowidła dworek i nałożnic Kasapa.

Budda w Polonnaruwie

Polonnaruwa, siedziba syngaleskich królów, była stolicą Cejlonu od XI do XIII wieku i położona jest w centrum wyspy. Miasto wchodzi w skład tzw. „trójkąta kulturowego” wyspy obok Kandy i Anuradhapura. Słynie z trzech wielkich półpłaskorzeźb Gal Vihara przedstawiających Buddę – medytującego na siedząco, stojącego z rękoma skrzyżowanymi na piersi i leżącego w stanie nirwany. W Polonnaruwie zachowały się ruiny pałacu królewskiego oraz liczne buddyjskie świątynie.

Drzewo Buddy

Anuradhapura to najstarsza stolica Cejlonu. Miasto stanowiło centralny ośrodek kultu Buddy przez ponad 1000 lat od III wieku p.n.e., a dziś wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Rośnie tam szczep drzewa Bodhi pochodzący z gałęzi drzewa, pod którym Budda doznał oświecenia. To rozległe miasto warto zwiedzać na rowerach lub samochodem z kierowcą. Ruiny pałaców, świątynie i stupy zachwycają kunsztem architektów, złotników i malarzy.

Złota Świątynia w Dambulli

Dambulla leży około 150 kilometrów od Colombo, w środkowej części wyspy. Tam mieści się wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Złota Świątynia wybudowana w pięciu z osiemdziesięciu grot znajdujących się w mieście. To w nich, jak i w czterech pobliskich klasztorach, znajduje się 157 posągów Buddy i 153 malowidła. Obrazy naskalne zajmują 2100 metrów kwadratowych. Najsłynniejszy z nich przedstawia kuszenie Buddy przez demona Marę.

Informacje praktyczne

Przepisy wjazdowe :
Sri Lanka
Strefa czasowa :
czas polski + 4.5 godz. (brak czasu letniego)
Święta :
Sri Lanka jest krajem wielokulturowym. Wiąże się z tym liczba obchodzonych przez Lankijczyków świąt lokalnych i państwowych, a tym samym dni wolnych od pracy. Należy pamiętać, że obowiązuje wówczas zakaz spożywania alkoholu – nie sprzedaje się go w żadnym sklepie oraz w hotelach. Cyklicznym „świętem”, którego również ten zakaz dotyczy, jest dzień księżycowej pełni (tzw. Full Moon Poya) – tych dni jest w roku aż 55.
Język :
syngaleski, tamilski, angielski
Komunikacja :
komunikacja miejska ok. 20 LKR, autobus Kandy – Dambulla: 90 LKR, pociąg Kolombo – Kandy: 190 LKR (3 klasa) – wąskie drogi
Długość lotu :
8,5 godz.
Przykładowe ceny :
1l. mleka – 170 LKR, 1,5 l. wody – 80 LKR, chleb -60 LKR, 12 jajek – 190 LKR, butelka piwa 0,5 l. 300 LKR, dwuosobowy obiad w restauracji średniej klasy – 1500 LKR
Waluta :
rupia lankijska (LKR)